Źródło życia było głęboko schowane. Mało kto mógł do niego dotrzeć, a jeszcze mniej osób pozwalało sobie na to, by zaczerpnąć z niego wody, która miała niezwykły wygląd. Była przejrzysta, ale migotały w niej gwiazdeczki i unosiły się małe bąbelki. Ci, którzy odważyli się napić tej wody, byli nagradzani gwiazdeczkami nadziei i bąbelkami delikatnej radości. Jednak trudno było opowiedzieć innym o tych doznaniach. Więc zatrzymywali je dla siebie i czasami przyprowadzali bliskich, żeby dać im szansę skosztowania tej wspaniałej wody.
Autor: Ewa Damentka