W mchu i paproci leżała mała dziewczynka. To byłam ja, kiedy w dzieciństwie chodziłam z tatą i bratem na spacery do pobliskiego lasu. Mój brat wybierał wspinanie się po drzewach, a ja lubiłam leżeć w miękkim mchu i słuchać o czym szumią paprocie. Ciekawie im się przyglądałam i zastanawiałam się, kiedy zakwitną. Wyobrażałam sobie, jak ich kwiaty mogłyby wyglądać. Kiedy przypominam sobie tę scenę, robi mi się błogo i rozluźniam się. Chyba zacznę sobie to przypominać przed zaśnięciem. Miło by było spędzić całą noc na mchu, pod paprociami, wśród wspaniałych drzew, w lesie skąpanym księżycowym światłem. Dziś zaczynam. A Ty?
Autor: Ewa Damentka