ćwiczenia literackie
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą obserwował sytuację dziejącą się za oknem. Grupa młodych chłopaków dokuczała i szarpała jakąś dziewczynę. Mężczyzna bez namysłu wybiegł z mieszkania i przepędził bandę wyrostków. Stał się dla dziewczyny prawdziwym bohaterem. Patrzyła na niego z podziwem i wdzięcznością, po czym oddaliła się z lekkim uśmiechem na ustach, mając nadzieję, że jeszcze kiedyś go spotka.
dla Janusza napisała Małgorzata
Czerwony samochód widać było z daleka. Dzielnie pokonywał kolejne kilometry i poznawał świat, przewożąc pasażerów. Nazywany był czerwoną strzałą. Igła wśród aut.
Autor: Małgorzata
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą obserwował reakcje rozmówczyni. Chciał chyba odgadnąć jej nastrój, myśli i nadciągającą odpowiedź na pytanie: „czy umówisz się ze mną na kawę?”.
Autor: Małgorzata
Żabka wskoczyła do stawu. Podpłynęła do lilii i wdrapała się na jej liść. Stąd znów wskoczyła do wody. Traktowała to w tym momencie jak najlepszą zabawę pod słońcem.
Autor: Małgorzata
Żabka wskoczyła do stawu. Podpłynęła do lilii i wdrapała się na jej liść. Stąd widziała bardzo dokładnie cały akwen. Nad wodą latały komary i małe muszki, na które żabka chciała zapolować. Zbliżał się wieczór, a żabka była już głodna. Przyczaiła się na brzegu i cierpliwie czekała bez ruchu na nieostrożne owady. Wreszcie złapała swoją kolację. Wytrwałość i cierpliwość jak widać popłacają.
Autor: Małgorzata
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą zaczął oglądać wszystkie części szafki, którą miał za zadanie skręcić. Uznał, że instrukcja jest oczywiście zbędna. Sam był zaskoczony, że po raz pierwszy, bez konieczności zajrzenia do instrukcji, po skończonej pracy nie zostały mu żadne części.
Autor: Małgorzata
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło sobie stumetrowe drzewo. Nigdy i nigdzie żadne na Ziemi nie osiągnęło takich rozmiarów. Swoją niezwykłość zawdzięczało ziemi, w której rosło i uczuciu, jakim było obdarzone przez sadzącego. Było jedyne w swoim rodzaju.
Autor: Małgorzata
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło w zagrodzie stadko młodych owieczek. Jagnięta całe dnie spędzały na zabawie. Skubały też soczyście zieloną trawę. Miały życie jak w raju. Szybko podrosły, lecz nie straciły werwy i nadal w głowie im były swawole.
Autor: Małgorzata
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Dawał ukojenie drzewom, trawom i wszystkiemu, co żyje. Był wybawieniem po suchych i gorących tygodniach. Wszystko dzięki niemu odżyje.
Autor: Małgorzata
Źródło życia było głęboko schowane. Mało kto mógł do niego dotrzeć, a jeszcze mniej osób pozwalało sobie na to, by zaczerpnąć z niego wody, która leczyła. Wszelkie choroby i dolegliwości przechodziły, jak ręką odjął. Poprawiała nastrój, a wszelkie problemy rozwiewały się jak mgła o poranku. Do źródła przychodziły bardzo licznie zwierzęta, natomiast niewielu ludzi chciało z niego zaczerpnąć choćby łyk. To, czy będą z niego pili, zależy tylko od nich. Warto się skusić i spróbować.
dla Daniela napisała Małgorzata