ćwiczenia literackie
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i czekała na deszcz. Niebo się zachmurzyło i zaczęło padać. Było ciepło. Kobieta chciała sprawdzić, czy drzewo będzie dobrym parasolem. Liście drzewa ochraniały kobietę przed deszczem, a ona z zadowoleniem obserwowała radosne owce, które mokły obmywane przez ciepłą wodę z nieba.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i uśmiechnęła. Udało się jej wreszcie wykonać wszystkie zaplanowane ćwiczenia. Zamierzała codziennie je wykonywać. Chciała wrócić do zdrowia i dobrej formy.
Autor: Ewa Damentka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zamknęła oczy. Ciepłe powietrze otuliło jej całe ciało i wywołało senność. Nie wiedząc nawet kiedy, usnęła i obudziła się dopiero chłodnym wieczorem.
Autor: Małgorzata
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i popatrzyła w górę na ptaki siedzące w koronie drzewa. Były spokojne i wydawało się, że są tam od zawsze. Stanowiły jedność z drzewem. Ten obraz napełnił ją spokojem. Kiedy odleciały, kobieta wiedziała, że wkrótce tu wrócą i ponownie usiądą na gałęzi, niczym brakujące puzzle w układance.
Autor: Gwiazdeczka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i uśmiechnęła do siebie. W sercu poczuła radość, lekkość i akceptację.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i ułożyła się do snu. Sen przyszedł od razu, gdyż dookoła było cicho i ciepło. Kobieta potrzebowała dobrego snu. Na wieś przyjechała z wielkiego miasta, by podczas wakacji wypocząć i zregenerować się
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zaczęła czerpać przyjemność z kontaktu z przyrodą.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i dyskretnie rozejrzała dookoła. Nikt jej już nie ścigał. Czyżby napastnik był wytworem wyobraźni? Oddychała głęboko i spokojnie. Otworzyła torebkę i wyjęła kosmetyczkę, żeby poprawić makijaż. W lusterku zobaczyła mężczyznę, przed którym uciekała. Wychylił się zza drzewa i uważnie ją obserwował. Z trudem łapał oddech… „To jednak nie zwidy” – pomyślała kobieta i zadzwoniła na policję. Patrol szybko przyjechał. Policjanci wylegitymowali mężczyznę, który okazał się poszukiwanym przestępcą. Wiadomość ta bardzo zdziwiła i przestraszyła kobietę. Siedziała na ławeczce i z trudem zbierała myśli. W końcu do jej świadomości przedarła się informacja: „udało się, jestem bezpieczna, poradziłam sobie, zawsze sobie poradzę”. Wtedy kobieta uśmiechnęła się i wstała. Postanowiła pójść do kawiarni, żeby uczcić ten sukces kawą i kawałkiem tortu.
Autor: Ewa Damentka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i pomyślała o wszystkich miłych rzeczach, które spotkały ją w życiu. Wspomnienia przepływały jedne za drugim, wprawiając ją w błogi nastrój. Pomyślała, że nie starczyłoby życia, na odtworzenie w pamięci tych wszystkich historii. Chociaż jej życie nie było łatwe, poczuła że jest prawdziwą szczęściarą. Wstała i powolnym krokiem ruszyła w kierunki domu, niosąc ze sobą wszystkie skarby, które przywołała z pamięci.
Autor: Gwiazdeczka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i nie robiła nic więcej. Trwała w jednym miejscu, oczekując na to, co da jej otaczająca ją przyroda.
A przyroda była łaskawa: śpiew ptaków, stukot dzięcioła, a w oddali rżenie koni z pobliskiej stadniny.
Kobieta zaczęła zastanawiać się nad przejażdżką konną, ale wtedy musiałaby opuścić magiczne miejsce odczuwań i rozmyślań, na ławeczce pod drzewem.
Autor: Adam