ćwiczenia literackie
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zapaliła papierosa. „To niezdrowe” – usłyszała zza ławki. Odwróciła się. Za ławką nikogo nie było. „Skąd ten głos” – pomyślała. Głos się nie odezwał już więcej, a kobieta spokojnie dopaliła tego papierosa, po czym zdecydowała, że rzuci palenie.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i uśmiechnęła się. Dziś udało się jej przejść kilkadziesiąt metrów dalej niż wczoraj. Systematycznie chodziła na spacery. Marzyła o tym, by odzyskać pełną sprawność. Chciała chodzić tak swobodnie jak w młodości. Dziś uwierzyła, że to jest możliwe.
Autor: Ewa Damentka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zastanawiała się, jak to by było żyć na innej planecie.
Czy byłoby zupełnie inaczej niż tu na Ziemi? Czy miałaby taki sam charakter, myśli, intencje? Czy inna planeta ukształtowałaby ją zupełnie inaczej? Może nie musiałaby jeść i pić?
Może wyglądałaby zupełnie inaczej i nie potrzebowałaby ubrań? Czy byłaby Miłość gdzieś tam? Może byłoby lepiej, a może nie…
Autor: Gwiazdeczka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i odpięła guzik pod szyją. Za jej plecami przeszedł mężczyzna z psem. Ten, którego spotykała często na swojej drodze i który się jej podobał. Siedziała rozluźniona, wsłuchując się w odgłosy przyrody. Usłyszała zbliżające się ku niej kroki. Spojrzała w górę. obok niej stał ON.
– Czy możemy pobyć ze sobą chwilę? – zapytał.
– Tak – odpowiedziała pełnym głosem.
Owa chwila trwała długo i szczęśliwie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zaczęła czytać książkę. Lubiła to. Cisza i spokój oraz interesująca treść. Czytając tę książkę, była tak zadowolona, że myślała już o lekturze następnej.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zawitał spokój. Chmura na niebie rozpłynęła się. Obudziło się poranne słońce. Twarz kobiety pieściły słoneczne promienie i muskał delikatny wiatr. Wszystko wokół było takie piękne. Ona sama też. Tak to czuła.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i uśmiechnęła się do małego chłopca, który przed chwilą z głośnym okrzykiem wyskoczył z krzaków.
– Przestraszyłeś mnie kochanie – powiedziała.
– Naprawdę mamo? To tatę też przestraszę, jak wróci z pracy – odpowiedział dumny malec i zniknął w krzakach.
Co chwila krzyczał groźnie i patykiem trącał gałązki, jakby walczył z nimi na miecze. Potem zainteresował się balią pełną wody, która stała w odległej części ich ogrodu i udawał, że płynie nią na Karaiby.
Kobieta przyglądała mu się z uśmiechem. Po chwili wyciągnęła telefon i zadzwoniła do męża, uprzedzając go o planach malca. Wiedziała, że jej luby nie cierpi niespodzianek, więc starała się go chronić, choć nie zawsze się to udawało, bo ich synek miewał naprawdę zaskakujące pomysły.
Autor: Ewa Damentka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i postanowiła być szczęśliwa. Wstała z ławki i, wracając do domu, dziękowała za wszystko dobre, co spotkało ją w życiu. Nawet za ten miły spacer i za to, że podjęła dziś taką decyzję. Za drzewa, które mijała po drodze, i za to, że jakiś uprzejmy kierowca przepuścił ją na ulicy. Za promienie słońca i za to, że za chwilę przygotuje sobie smaczny posiłek.
Autor: Gwiazdeczka
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i założyła kapcie, które trzymała cały czas w ręku. Bardzo się zdziwiła, robiąc to, bo wtedy musiała sobie uzmysłowić, że zapomniała o butach i wyszła z domu boso.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i ponownie zaczęła jogging w tempie właściwym dla siebie. To zaowocowało w jej życiu. Odtąd wszystko robiła wolniej i o dziwo w krótszym czasie.
Autor: Danuta Majorkiewicz