ćwiczenia literackie
Żabka wskoczyła do stawu. Podpłynęła do lilii i wdrapała się na jej liść. Stąd wyskoczyła na murek, z murku na stolik, ze stolika na nogi zaskoczonej księżniczki i wreszcie dała jej całusa, po czym nagle zamieniła się w przystojnego księcia.
Morał z tego taki: Czasem, aby się przemienić potrzebujemy tylko tej jednej jedynej chwili i spotkania, które nas odmieni.
Autor: Jan Smuga
Czerwony samochód widać było z daleka. Dzielnie pokonywał kolejne kilometry i wzniesienia. Jego rytmiczna jazda dawała wrażenie gracji i elegancji, a także ukazywała nową perspektywę patrzenia na świat.
Samochód ów skupiał trzy perspektywy: auta, kierowcy, obserwatora.
Morał z tego taki: warto odnaleźć swoją własną perspektywę.
Autor: Jan Smuga
Raczkujące niemowlę osiągnęło swój cel – dotarło do wielkiego łóżka rodziców. Wdrapało się na nie i z ciekawością rozejrzało dookoła. Zobaczyło śpiących rodziców. Uśmiechnęło się i przytuliło do matki, jednocześnie trzymając ojca za rękę.
Morał z tego taki: zawsze warto mieć jasno określone cele.
Autor: Jan Smuga
Za górami, za lasami, za siedmioma rzekami rosło wielkie drzewo, na którym znajdowały się wszelkie mądrości świata. Każdy chciał je odnaleźć i obejrzeć, lecz nikomu to się nie udało.
Morał z tego taki: trzeba mieć marzenia, lecz niektóre tajemnice muszą pozostać tajemnicami
Autor: Jan Smuga
Przyszło nowe. Jedna chwila wystarczyła, by świat się zmienił. Jedno spotkanie z kobietą wywróciło życie mężczyzny do góry nogami. Jedna chwila dała mężczyźnie nową siłę do walki z przeciwnościami losu oraz z trudnościami dnia codziennego. Tejże chwili mężczyzna nigdy nie zapomni…
Autor: Jan Smuga
Światła latarni odbijały się w kałużach i drobniutkich kropelkach deszczu. Mżawkowy pył skrzył się i mienił wszystkimi kolorami tęczy. Promienie latarni tęczowymi odcieniami oświetlały domy, ulice i ludzi.
W tymże świetle mógłbyś człowieku drogi zobaczyć wnętrze innego człowieka. Pytanie tylko: czy się odważysz?
Autor: Jan Smuga
Ptasie trele rozlegały się wszędzie. Słychać je było w lesie, na łące, również w mieście – w mieszkaniach i biurach. Radosny świergot ptaków dawał zaspanym ludziom siłę, moc i motywację, a także radość życia i poczucie zakorzenienia.
Morał z tego taki: trzeba mieć motywację, dobrą motywację…
Autor: Jan Smuga
Równomierny stukot pociągu lekko usypiał. Za oknem migały mijane pola, drzewa i domy, a w przedziale lekko odzywał się głos opowieści podróżnych mówiących o dalekich krainach, wyprawach w nieznane, spotkaniach z niebezpiecznymi zwierzętami i ludami…
Każda chwila oddalała słuchaczy od kłopotów teraźniejszości i przybliżała im historie podróży, świat spełnionych marzeń i siłę wyobraźni. Każda chwila przenosiła słuchaczy do innego, niezwykle ciekawego świata…
Ale to już zupełnie inna historia.
Autor: Jan Smuga
Równomierny stukot pociągu lekko usypiał. Za oknem migały mijane pola, drzewa i domy, a w przedziale drzemali lekko zmęczeni podróżni. Jechali już długo, a mieli jechać jeszcze dłużej. Każda chwila zbliżała ich do upragnionego celu, który zdawał się tuż tuż…
Morał z tego taki: każda chwila naszego życia przybliża nas do celu. Niektórzy osiągną go wcześniej, inni później. A Ty…?
Autor: Jan Smuga
Stary archiwista kończył pracę i uważnie rozejrzał się po całym pomieszczeniu. Jego uwagę przyciągnęło migotanie czerwonego światełka na jednej ze ścian. Podszedł bliżej i zobaczył przycisk, którego wcześniej tam nie było. Zaciekawiony wcisnął go. Ściana rozsunęła się. Za nią były nieznane mu, lekko uchylone drzwi. Otworzył je szerzej i zobaczył tajną część swego archiwum, gdzie mógł znaleźć prawdziwe sekrety… Im dalej je poznawał, tym bardziej zmieniał swój pogląd na świat i ludzi…
Morał z tego taki: ważne jest jeszcze tylko co, czego nie znamy…
Autor: Jan Smuga