ćwiczenia literackie
Stary pojazd cicho turkotał, podskakując na kocich łbach. Przewoził magiczne farby. Każdy, kto ich użyje maluje utwory obrazy inspirujące innych do czynienia dobra.
Niezależnie od tego, czy jest artystą, czy kimś bez uzdolnień artystycznych.
Przesyłka była zaadresowana w miejsce, gdzie nie było ludzi. Dżungla Amazonka. Czyżby zwierzęta były adresatami farb?
Autor: Gwiazdeczka
Ruda wiewiórka trzymała w łapkach mały orzeszek. Rozglądała się bystro dookoła, szukając kryjówki, w której mogłaby go schować, gdy zobaczyła łódź na rzece płynącej przez środek lasu. Wskoczyła do niej i płynęła z orzeszkiem w nieznane, niczym rasowy podróżnik. Kiedy łódź zatrzymała się, wiewiórka zeskoczyła na brzeg pełen starych drzew. Było tam tak wiele miejsc na schronienie dla orzeszka, że nie mogła uwierzyć we własne szczęście. Wybrała idealnym punkt i zaczęła wieść szczęśliwe życie.
Autor: Gwiazdeczka
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który zasnął i przyśniła mu się kolacja wigilijna z pięknie nakrytym, stołem, a kiedy się obudził, okazało się, że to nie był sen.
Autor: Gwiazdeczka
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by zagościć w jego sercu. Gdy to się stanie, nie będzie dla niego rzeczy niemożliwych. To on jest tym człowiekiem, z którym podbije świat. Będzie ją nosić przez całe swoje życie i dzielił się wszystkim co najlepsze z innymi. Ludzie, widząc jego siłę i dobroć, będą pragnęli znaleźć swoją własną Nadzieję, żeby również mogli pomagać innym. W ten sposób Nadzieja ogarnie cały świat i serca ludzi. Będzie z nimi od początku do samego końca.
Autor: Gwiazdeczka
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który tak naprawdę sam uszykował tę uroczystą kolację, po czym znikł niezauważony, aby w odpowiedniej chwili pojawić się w tym miejscu i cieszyć razem z zebranymi wspaniałą Wigilią.
Autor: Gwiazdeczka
Stary pojazd cicho turkotał, podskakując na kocich łbach. Przewoził nieznane pamiętniki ważnych osobistości. Tyle ciekawych historii w starym gracie.
Kto nie chciałby poczytać nieodkrytych dotąd prawdziwych życiorysów tych sławnych ludzi?
Dokąd zmierzało auto, nie wiadomo.
Ciekawe, czy przeczytanie pamiętników mogłoby wnieść coś dobrego dla żyjących…
Autor: Gwiazdeczka
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by zabrał ją do swego domu, gdzie będzie mogła pomóc jego rodzinie. Wiedziała, że bardzo jej potrzebują. Znała mężczyznę i była świadoma, że jego własna nadzieja jest zbyt mała. Miała przekonanie, że jeśli mężczyzna przedstawi ją członkom rodziny, wszyscy na tym zyskają. Miała misję, aby im pomóc i czuła, że się jej powiedzie. Jak tylko przekona go, żeby mogła być ich gościem, wszystko dobrze się ułoży.
Autor: Gwiazdeczka
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by wyruszyć wraz z nim we wspaniałą podróż.
Będzie to jego pierwsze spotkanie z Nadzieją. Była podekscytowana, Pragnęła pokazać mu wszystkie swoje walory i sprawić, by ją pokochał.
Wiedziała, że będzie im razem dobrze i trudno jej było zrozumieć, jak mógł bez niej się obejść do dziś.
To pewnie dlatego, że wcześnie jej nie doświadczył. A ona od zawsze wiedziała, że w końcu go znajdzie.
Autor: Gwiazdeczka
Stary pojazd cicho turkotał, podskakując na kocich łbach. Przewoził stare pianino. Przy każdym podskoku wydobywało ono z siebie ciche dźwięki, które przypominały dawne czasy jego świetności.
Kiedyś grano na nim piękne melodie, a ono błyszczało czernią i wyszczerzało białe klawisze. Było magiczne.
Teraz jechało do miejsca, gdzie rozbiorą je na części. Au. Jednak i tak warto było przeżyć to wszystko.
Autor: Gwiazdeczka
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by mężczyzna sobie o niej przypomniał. Pamiętała dzień, kiedy zauważyła jego brak. Na początku pomyślała, że to jakieś nieporozumienie. Z czasem uświadomiła sobie, że mężczyzna ją porzucił, a następnie odeszła w zapomnienie. Szukała go po całym świecie. Wiedziała, że są sobie przeznaczeni. Nie mogła trafić do nikogo innego.
Wreszcie go odnalazła. Może i on podświadomie również jej szukał i dlatego ich drogi ponownie się zeszły.
Tak czy inaczej czuła, że tym razem, kiedy ją dostrzeże, już nigdy nie pozwoli jej odejść.
Autor: Gwiazdeczka