ćwiczenia literackie
Harfistka delikatnie trącała palcami struny swojego instrumentu. Jego słodki, kojący dźwięk wypełniał całe pomieszczenie. Dobiegał również z radia, znajdującego się w kabinie kierowcy, do pasażerów miejskiego autobusu. Na twarzach wsiadających malowało się zaskoczenie, a po chwili uśmiech i wyraz akceptacji. Jadący byli nasyceni radością i dobrą energią na rozpoczynający się dzień.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Drewniana łódka lekko kołysała się unoszona przypływem. Poziom wody szybko się podnosił i wkrótce wędkarz dotąd spokojnie patrzący w spławik i oczekujący wielkiej ryby szybko chwycił za wiosła. Wypłynął z szuwarów i płynąc wzdłuż brzegu, spokojnie i bezpiecznie wrócił do swej przystani.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Równomierny stukot pociągu lekko usypiał. Za oknem migały mijane pola, drzewa i domy, a w przedziale na szybie drzwi rozgościł się promień słońca i uśmiechnięty spał.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Słońce wyszło zza chmur i stało wysoko nad lasem, ogrzewając jego zakątki. Krasnoludki powychodziły ze swych kryjówek. Pozdejmowały kubraczki. Zaczęły pracę połączoną z zabawą. Jedne kołysały się na źdźbłach trawy, inne na gałązkach paproci i kokoryczki, aby ich nasiona się rozsiewały. Najstarsze kopały żołędzie do celu. Tam, gdzie wilgoć i dobre warunki do ukorzenienia. Pomagały oderwać się od dębu-taty, aby umożliwić tworzenie swojego własnego świata.
Autor: Danuta Majorkiewicz
W samo południe, na rozgrzanym piasku pustyni leżała kostka lodu. W promieniach palącego słońca wyglądała jak iskrzący się, wyjątkowy diament.
Tak jak na pustyni jest mrowie piasku, tak na świecie jest mrowie ludzi samotnych, przekonanych, że mogą liczyć tylko na siebie. Lecz dla każdego przychodzi dzień, kiedy kostki lodu w ludzkich sercach ogrzewane wiarą, nadzieją i ufnością roztapiają się i krople miłości przenikają całe jestestwo człowieka, zmieniając jego przekonania.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Drewniana łódka lekko kołysała się unoszona przypływem. Poziom wody szybko się podnosił i wkrótce plażowicze wypoczywający w promieniach słońca zaczęli szybko zbierać swoje rzeczy, by nie dać szansy wodzie, która zabierała wszystko, co leżało na brzegu, cieszyła się zdobyczą, kołysząc ją na falach, a potem wiele kilometrów dalej wyrzucała na brzeg.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Harfistka delikatnie trącała palcami struny swojego instrumentu. Jego słodki, kojący dźwięk wypełniał całe pomieszczenie. Dobiegał również do kryjówki pod podłogą, w której zamieszkiwała sierotka Marysia i siedmiu krasnoludków. Marysia wydoroślała i nie była już sierotką, lecz królową dobrze zarządzającą krasnoludkowym królestwem. A dla zjednoczenia mieszkańców swojej krainy od czasu do czasu organizowała koncerty, na które przychodziły rzesze jej poddanych oraz mieszkańców sąsiednich królestw.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Drewniana łódka lekko kołysała się unoszona przypływem. Poziom wody szybko się podnosił i wkrótce wszyscy miłośnicy wędkarstwa i sportów wodnych pospływali do portu, zapewniając sobie bezpieczeństwo i dobry wspólny czas przy ognisku. Wszyscy chwalili się swoimi osiągnięciami wędkarskimi i sportowymi.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Równomierny stukot pociągu lekko usypiał. Za oknem migały mijane pola, drzewa i domy, a w przedziale jedna współpasażerka zapytała drugą:
– Czy wierzy pani w duchy?
– Raczej nie – odpowiedziała zapytana.
– Ja też nie – zachichotała pierwsza i zniknęła.
Autor: Danuta Majorkiewicz
W samo południe, na rozgrzanym piasku pustyni leżała kostka lodu. W promieniach palącego słońca wyglądała jak iskrzący się, wyjątkowy diament. Zraniona zatrzasnęła drzwi swojego serca, choć w środku mieszkało pragnienie, by dawać siebie i zachwycać się wszystkim co piękne. Na szczęście każdy ciepły promień ludzkiej życzliwość i akceptacji leczył i otwierał jej serce.
Autor: Danuta Majorkiewicz