ćwiczenia literackie
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i założyła kapcie, które trzymała cały czas w ręku. Bardzo się zdziwiła, robiąc to, bo wtedy musiała sobie uzmysłowić, że zapomniała o butach i wyszła z domu boso.
Autor: Adam
Jabłonka uginała się pod ciężarem owoców. Wszystkie zdrowe, dorodne, dojrzałe. Czekały na zbiór. Przed jednak owymi zbiorami właściciele sadu chodzili po nim i oglądali każde drzewo, ciesząc się przy tym bardzo. Zdawali sobie sprawę z wielkiego urodzaju, ale mieli też świadomość, jak wiele pracy trzeba będzie włożyć, by owe jabłka zebrać.
Autor: Adam
Jastrząb krążył nad urwiskiem, uważnie wypatrując oznak życia. Chciał w swoim już zaawansowanym wieku poznać największa tajemnicę życia. Leciał nad lasem i wypatrywał. Leciał nad łąką i słuchał. Podążał za prądem i kształtem rzeki i odczuwał. Zrobił wielkie koło i wylądował na wyspie. Tam mógł odpocząć. Pierwotna jednak myśl nie dawała mu spokoju. Odpowiedź przyszła po niedługim czasie. W życiu ptaka najważniejsze jest latanie.
Autor: Adam
Jabłonka uginała się pod ciężarem owoców. Wszystkie zdrowe, dorodne, dojrzałe. Czekały na właściwy czas, by opuścić drzewo. Ten czas, to czas jesienny, najczęściej obfity w zbiory. Czekamy na owoc cały rok, a wspomniana wcześniej jesień wynagradza tę cierpliwość, dając owoce.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i powtórnie wzięła oddech. „Pomedytuję sobie” – pomyślała. – „Myśli i odprężenie. Przy pięknym ciepłym dniu z tego może wyjść tylko coś dobrego”.
Autor: Adam
Jabłonka uginała się pod ciężarem owoców. Wszystkie zdrowe, dorodne, dojrzałe. Czekały na zbiór. Była jesień. Gdyby się zastanowić, to krótkie dni przyroda jakby wynagradzała owocami.
Dużą przyjemnością jest zbieranie pięknych dojrzałych i smacznych jabłek. Takie owocobranie skłania do refleksji, że mamy kolejno następujące po sobie pory roku.
dla Patrycji napisał Adam
Jastrząb krążył nad urwiskiem, uważnie wypatrując oznak życia. Chciał przelecieć blisko ludzi, którzy pięknie się nazywają. Zastanawiał się jednak, jakich ludzi wyszukać. Dowiedział się od kogoś, że pierwszymi imionami są Adam i Ewa. Postanowił więc przy pomocy swojego odczucia wyszukać takie osoby. Działał intuicyjnie.
W końcu jednak zmienił zdanie i przelatywał nad wszystkimi napotkanymi osobami. Nie mógł zapytać o imiona, więc obserwował wszystkie postacie. Przez chwilę zaczął też się zastanawiać, czy ptaki wśród swoich są jakoś nazywane, czy też rozróżnianie odbywa się na innych zasadach.
Pomimo swojego zaangażowania w zastanawianiu się nad systemem nazywania i rozróżniania, porzucił to zajęcie i wzbił się wysoko. Lot odprężył ptaka, który z bardzo dużej wysokości mógł obserwować cały świat.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zobaczyła wróble. Wróble kąpały się w piasku. „Zaczekam na deszcz, może ptaki wykąpią się w kałuży” – pomyślała. Deszcz faktycznie przyszedł, ale w kałuży wytarzał się pies.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i zaczęła czytać książkę. Książka lekka i przyjemna. W tym czasie spacerowicze chodzili po parkowych alejkach.
Autor: Adam
Kobieta siedząca na ławeczce pod drzewem wyrównała wreszcie oddech, rozluźniła się i kontynuowała lekturę wziętej z domu książki. Kobieta miała w zwyczaju czytanie książek na powietrzu tylko w okresie wakacyjnym. Jak łatwo się domyśleć, właśnie był czas urlopu. Lektura książek powodowała, że kobieta dowartościowywała się poprzez czytanie. Prawdopodobnie gdy miała wypoczęty umysł, mogła głębiej analizować tekst wybranej przez siebie pozycji.
Autor: Adam