Ruda wiewiórka trzymała w łapkach mały orzeszek. Rozglądała się bystro dookoła, szukając kryjówki, w której mogłaby go schować, gdy spostrzegła mnóstwo liści spadających z okolicznych drzew. Tworzyły one dywan pod drzewami. Lekki i zwiewny. Upatrzyła sobie dość szczególne miejsce, łatwe do zapamiętania, pod młodą sosenką. Poskoczyła zwinnie do niej i szybko zagrzebała orzeszek w ziemi, pod trawami i liśćmi.
Autor: Danuta Majorkiewicz