Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by nawiązać z nim przyjaźń. Nadzieja zdawała sobie sprawę, że może to być jej jedyna szansa. Mimo wcześniejszych niepowodzeń cały czas wierzyła, że osiągnie swój cel i będzie szczęśliwa.
dla Jurka napisał Sokolik