Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą przyglądał się swoim dzieciom. Kiedyś nie chciał być ojcem. Myślał, ze ojcostwo go przerośnie, a poza tym chciał, żeby świat kręcił się wokół niego. Nie chciał dzielić tego przywileju z innymi.
Teraz, patrząc na swoje dzieci, dziwił się, jak szybko i łatwo zmieniły się jego wartości, przekonania i i priorytety. Przyglądając się swoim pociechom, czuł, że dla nich mógłby przenosić góry lub zbudować świat na nowo. Dzieci stały się jego największym skarbem, o który dbał wspólnie z żoną. Za nic nie chciałby wrócić do kawalerskich czasów.
Autor: Ewa Damentka