ćwiczenia literackie
Słońce wyszło zza chmur i wydawało się, że jest całkiem wesołe. Rumieniło się na pomarańczowo, zapraszając do wszelakiej aktywności. Aktywności na świeżym powietrzu i w towarzystwie słońca. Rowery, kajaki, czy na przykład gra w piłkę. Wszystko to można wykonywać przy akompaniamencie słońca, radując się przy tym bardzo.
Autor: Adam
Słońce wyszło zza chmur i uśmiechnęło się do mnie. Odwzajemniłam uśmiech i poszłam na długi spacer. Powietrze było rześkie po niedawnej burzy. Szło mi się dobrze i oddychało wspaniale.
Autor: Ewa Damentka
Słońce wyszło zza chmur i ogrzewało zmarzniętą ziemię. Tulipany poczuły ciepło i wychyliły swe główki spomiędzy liści. Już za chwilę rozpocznie się radosny festiwal barw zwany wiosną. Tak, jest, nareszcie przyszła.
dla Pawła napisała Małgorzata
Słońce wyszło zza chmur i stało wysoko nad lasem, ogrzewając jego zakątki. Krasnoludki powychodziły ze swych kryjówek. Pozdejmowały kubraczki. Zaczęły pracę połączoną z zabawą. Jedne kołysały się na źdźbłach trawy, inne na gałązkach paproci i kokoryczki, aby ich nasiona się rozsiewały. Najstarsze kopały żołędzie do celu. Tam, gdzie wilgoć i dobre warunki do ukorzenienia. Pomagały oderwać się od dębu-taty, aby umożliwić tworzenie swojego własnego świata.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Słońce wyszło zza chmur i rozpoczęło dzień. Rześki poranny chłodek przechodzący w ciepłe przedpołudnie. Taki dobry początek wakacyjnego dnia.
Wakacyjne dni są długie i jest to bardzo dobra rzecz. Mamy komfort robienia tego, co nam się podoba.
W lipcu możemy się długo wygrzewać, a w sierpniu naprawdę odpocząć.
Autor: Adam
Słońce wyszło zza chmur i one jak niepyszne zaczęły się rozwiewać. Wkrótce nie było po nich śladu i słońce niepodzielnie panowało na niebieskim bezchmurnym niebie. Uważnie przyglądało się ziemi i jej mieszkańcom. Lubiło to robić i mocno świeciło, by ludzie mogli lepiej pracować, spacerować, bawić się. Gdy uznało, że zmęczyło Ziemię swoim blaskiem, przywołało chmury i znowu się za nie schowało. I tak bawiło się z nami przez cały dzień.
Autor: Ewa Damentka
Słońce wyszło zza chmur po deszczowych dniach i ogrzewało ziemię. Wszystko dookoła rozkwitało. Drzewa, krzewy i kwiaty. Ludzie zdejmowali ciepłe ubrania. Odczuwali radość i lekkość.
Na jednym z kwiatów siedział kolorowy motyl. Roślina uginała się z wdziękiem, kołysząc go. Całą sytuację obserwował zmęczony mężczyzna powracający po pracy do domu. Wdzięk i lekkość motyla opanowała jego ciało. Radosny i rozluźniony poszedł dalej, ciesząc się i obserwując chmury, które przeganiał wiatr. Po powrocie do domu wziął swój tajemny zeszyt i napisał w nim opowiadanie o wiośnie.
dla Pawła napisała Danuta Majorkiewicz
Słońce wyszło zza chmur i utulało całą przyrodę po wielotygodniowych deszczach, które zapomniały się i straciły umiar. Czy słońce wyciągnie z tego naukę?
Autor: Danuta Majorkiewicz
Słońce wyszło zza chmur i umożliwiło pracę w polu. Do zasiewów, czy też zbiorów, wskazana jest dobra pogoda. Aby jednak wegetacja postępowała, konieczny jest deszcz. Gdy jest deszcz i niepogoda, to turyści się krzywią, ale rośliny rosną. Jest to zaskakujące, jak różne i całkiem przeciwne kryteria są dobre dla różnych sposobów patrzenia i odczuwania.
Autor: Adam
Słońce wyszło zza chmur i po chwili znowu się schowało. Jednak ta chwila wystarczyła, by w ludziach obudziła się nadzieje, że pochmurna deszczowa pora niedługo zniknie, a słońce znowu będzie świecić przez całe dnie.
Autor: Ewa Damentka