Kategoria: Nadzieja wyglądała przez okno

Nadzieja wyglądała przez okno – 21

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by nawiązać z nim przyjaźń. Nadzieja zdawała sobie sprawę, że może to być jej jedyna szansa. Mimo wcześniejszych niepowodzeń cały czas wierzyła, że osiągnie swój cel i będzie szczęśliwa.

dla Jurka napisał Sokolik

Nadzieja wyglądała przez okno – 20

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by zrozumiał, że apetyt połączony z przekonaniem, że się go zaspokoi, nazywa się nadzieją, która jest potrzebna każdemu do szczęśliwego życia.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Nadzieja wyglądała przez okno – 19

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by ulżyć człowiekowi w jego troskach.

Autor: Adam

Nadzieja wyglądała przez okno – 18

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by go nie zrazić. Był mężczyzną jej życia. Czuła to, choć jeszcze nie zamienili słowa. Nie znała nikogo z jego otoczenia, więc nie było szansy, żeby ktoś ich sobie przedstawił. Musiała to sama zaaranżować. Bardzo się bała, ale wiedziała, że musi. Nie może stracić tej szansy.

Autor: Ewa Damentka

Nadzieja wyglądała przez okno – 17

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by zagościć w jego sercu. Gdy to się stanie, nie będzie dla niego rzeczy niemożliwych. To on jest tym człowiekiem, z którym podbije świat. Będzie ją nosić przez całe swoje życie i dzielił się wszystkim co najlepsze z innymi. Ludzie, widząc jego siłę i dobroć, będą pragnęli znaleźć swoją własną Nadzieję, żeby również mogli pomagać innym. W ten sposób Nadzieja ogarnie cały świat i serca ludzi. Będzie z nimi od początku do samego końca.

Autor: Gwiazdeczka

Nadzieja wyglądała przez okno – 16

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by wlać się w niego w całości. Nadzieja ma do wykonania niezwykle ważne zadanie w jego życiu. Musi pomóc mu znaleźć dobrą pracę, uwierzyć w siebie, swoje siły i możliwości oraz zapewnić bezpieczny powrót w rodzinne strony po udanym sezonie.

dla Jurka napisała Małgorzata

Nadzieja wyglądała przez okno – 15

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by podróżował przez życie z nadzieją i przybywał z radością do celów, czerpiąc satysfakcję z ich osiągnięcia.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Nadzieja wyglądała przez okno – 14

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by wreszcie pozwolił sobie pomóc. Żeby przyjął ją do swojego serca i przestał zatruwać swoją głowę i serce czarnymi wizjami katastrof, które jak dotąd wcale się nie spełniły. Żeby zaczął myśleć o tym, co chce robić z życiu i żeby to realizował. Wtedy wreszcie będzie szczęśliwy. Jego rodzina również.

Autor: Ewa Damentka

Nadzieja wyglądała przez okno – 13

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by rozwinąć ważną kwestię.

Jako że na chodniku przechodziło wiele osób, może nasunąć się spostrzeżenie, wątpliwość, który z przechodniów jest najbardziej ważny.

Można zastanowić się, do kogo w pierwszej kolejności nadzieja powinna się przykleić. Czy kryterium jest istotny problem, czy też zapotrzebowanie konkretnego człowieka na jego rozwiązanie.

Autor: Adam

Nadzieja wyglądała przez okno – 12

Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by zabrał ją do swego domu, gdzie będzie mogła pomóc jego rodzinie. Wiedziała, że bardzo jej potrzebują. Znała mężczyznę i była świadoma, że jego własna nadzieja jest zbyt mała. Miała przekonanie, że jeśli mężczyzna przedstawi ją członkom rodziny, wszyscy na tym zyskają. Miała misję, aby im pomóc i czuła, że się jej powiedzie. Jak tylko przekona go, żeby mogła być ich gościem, wszystko dobrze się ułoży.

Autor: Gwiazdeczka