ćwiczenia literackie
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą przykręcał kolejne śrubki. Musi się udać. Złożenie szafki przecież nie powinno być trudne. Skoro nie pozwolił żonie zamówić specjalistów od montażu, to musi wykazać jej, że sam potrafi to zrobić
Autor: Ewa Damentka
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą przyglądał się kobiecie, którą codziennie spotykał w autobusie, w drodze do pracy. Podobała mu się. Każdego dnia coraz bardziej. Miał ochotę do niej zagadać, lecz zastanawiał się, jak zareaguje na obcego mężczyznę. Były to czasy, kiedy ludzi poznawało się w towarzystwie.
Była zaskoczona, gdy się do niej odezwał:
– Nie wiem, jak ci to powiedzieć. Obserwuję cię od dłuższego czasu i bardzo mi się podobasz. Chciałbym, abyś została moją żoną.
Brzmiało to jak żart, ale on mówił poważnie, a ona z powagą odpowiedziała:
– Tak, wiem.
Dwa miesiące później byli małżeństwem. Przez wiele lat, dokąd miałam z nimi kontakt, byli bardzo szczęśliwą parą.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą obejrzał się za siebie. „Czego dokonałem przez ten czas? Jakimi drogami szedłem? Co wypadało, a co nie wypadało?”
Dalsze kroki są do przodu. Po to, by zlizywać miód, trzeba czasem mocno ciągnąć linę. Przyroda pomaga. Jej zielony kolor uspokaja, daje refleksję i chęć do dalszego działania.
Dobrze jest czasem przystanąć i zweryfikować. Trzeba szukać rozwiązań i starać się wykorzystywać swoją energię w zgodnym kierunku. Czego słuchać? Może ptaków? Czy słuchać ludzi? Tu pewnie będzie kilka znaków zapytania – co jest kuźnią człowieka? Jego warsztatem?
Myśli, słowa, czyny. To się wiąże z równowagą istnienia, czyli ciałem, duszą i umysłem.
Autor: Adam
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą zaczął oglądać wszystkie części szafki, którą miał za zadanie skręcić. Uznał, że instrukcja jest oczywiście zbędna. Sam był zaskoczony, że po raz pierwszy, bez konieczności zajrzenia do instrukcji, po skończonej pracy nie zostały mu żadne części.
Autor: Małgorzata
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą przyglądał się swoim dzieciom. Kiedyś nie chciał być ojcem. Myślał, ze ojcostwo go przerośnie, a poza tym chciał, żeby świat kręcił się wokół niego. Nie chciał dzielić tego przywileju z innymi.
Teraz, patrząc na swoje dzieci, dziwił się, jak szybko i łatwo zmieniły się jego wartości, przekonania i i priorytety. Przyglądając się swoim pociechom, czuł, że dla nich mógłby przenosić góry lub zbudować świat na nowo. Dzieci stały się jego największym skarbem, o który dbał wspólnie z żoną. Za nic nie chciałby wrócić do kawalerskich czasów.
Autor: Ewa Damentka
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą rozejrzał się po tramwaju. Wydawało mu się, iż zobaczył ducha! Ale czyż to był duch? Nie – to była ONA. Ta, którą swego czasu kochał i z którą chciał spędzić resztę życia.
ONA też go zobaczyła, spoważniała, ukłoniła się, ale mimo wszystko podeszła do niego. Powiedziała mu tylko jedno słowo: CZEŚĆ, a on jej na to: PRZEPRASZAM. A potem długo rozmawiali i zmienili swoje życie.
!le to już zupełnie inna historia….
Autor: Jan Smuga
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą przyglądał się chłopcu na fotografii. Uśmiechnięta twarz, błyszczące oczy pełne mądrości, które są z nim do dziś – z nim, dorosłym mężczyzną.
dla Janusza napisała Danuta Majorkiewicz
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą spoglądał na pływającego łabędzia. Tylko jeden łabędź na całym jeziorze? Kaczek było bez liku, a on tylko jeden. Obserwator poczuł się jakby lepiej, widząc to, co zobaczył, i schował lornetkę. Słońce zachodziło. Przyroda grzała jeszcze dostojnie, a szumiący wiatr chłodził ten upalny dzień.
dla Janusza napisał Adam
Mężczyzna spoważniał i z wielką uwagą przyglądał się kolejnemu uczniowi. Nowy geniusz, przed którym świat stoi otworem, a matematyka, fizyka i chemia otwierają swoje tajemnice… Mężczyzna zamyślił się i pomyślał o sobie samym sprzed wielu lat. Też był młody i obiecujący… Otrząsnął się szybko. No cóż, trzeba wziąć się do roboty i pomóc kolejnemu uczniowi, żeby też mu się udało. Świat potrzebuje geniuszy, którzy wierzą we własne możliwości…
dla Janusza napisała Ewa Damentka