ćwiczenia literackie
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który zasnął i przyśniła mu się kolacja wigilijna z pięknie nakrytym, stołem, a kiedy się obudził, okazało się, że to nie był sen.
Autor: Gwiazdeczka
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by zagościć w jego sercu. Gdy to się stanie, nie będzie dla niego rzeczy niemożliwych. To on jest tym człowiekiem, z którym podbije świat. Będzie ją nosić przez całe swoje życie i dzielił się wszystkim co najlepsze z innymi. Ludzie, widząc jego siłę i dobroć, będą pragnęli znaleźć swoją własną Nadzieję, żeby również mogli pomagać innym. W ten sposób Nadzieja ogarnie cały świat i serca ludzi. Będzie z nimi od początku do samego końca.
Autor: Gwiazdeczka
Stary pojazd cicho turkotał, podskakując na kocich łbach. Przewoził wiele osób, które zmierzały do wielu różnych miejsc. Część drogi przebiegała przez Polskę, a część autobus pokonywał zagranicą. Pasażerowie jechali do pracy, w celach turystycznych oraz na święta.
Autor: Adam
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który nigdy dotąd się nie pojawił.
Wtem ktoś zapukał do drzwi. Gospodarze otworzyli je i ujrzeli za nimi kuzynki ze swymi rodzinami, które od wielu lat nie odzywały się, nosząc w sercach urazę. Dziś, w wigilijny wieczór, przyszły z wybaczeniem w sercu i radością na twarzy, prosząc o wybaczenie.
Gospodyni wzięła talerzyk z opłatkiem. odłamała kawałek i podeszła do kuzynek, mówiąc: „Wybaczam wam”. Pozostali również połamali się opłatkiem. Wieczerza upłynęła w atmosferze bliskości i życzliwości.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by wlać się w niego w całości. Nadzieja ma do wykonania niezwykle ważne zadanie w jego życiu. Musi pomóc mu znaleźć dobrą pracę, uwierzyć w siebie, swoje siły i możliwości oraz zapewnić bezpieczny powrót w rodzinne strony po udanym sezonie.
dla Jurka napisała Małgorzata
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który tak naprawdę sam uszykował tę uroczystą kolację, po czym znikł niezauważony, aby w odpowiedniej chwili pojawić się w tym miejscu i cieszyć razem z zebranymi wspaniałą Wigilią.
Autor: Gwiazdeczka
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by podróżował przez życie z nadzieją i przybywał z radością do celów, czerpiąc satysfakcję z ich osiągnięcia.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Stary pojazd cicho turkotał, podskakując na kocich łbach. Przewoził nieznane pamiętniki ważnych osobistości. Tyle ciekawych historii w starym gracie.
Kto nie chciałby poczytać nieodkrytych dotąd prawdziwych życiorysów tych sławnych ludzi?
Dokąd zmierzało auto, nie wiadomo.
Ciekawe, czy przeczytanie pamiętników mogłoby wnieść coś dobrego dla żyjących…
Autor: Gwiazdeczka
Duży stół wystawiono na środek pokoju i nakryto białym obrusem. Położono na nim talerze, sztućce, szklaneczki i potrawy wigilijne w pięknych salaterkach. Na stole było więcej talerzy niż zwykle. Przyszykowano bowiem dodatkowe nakrycie – dla niespodziewanego gościa, który byłby mile widziany.
Do Wigilii było już wszystko przygotowane, lecz zgodnie z tradycją najstarsi członkowie rodziny, dziadek z babcią, czekali na jej rozpoczęcie, wypatrując pierwszej gwiazdki, która była symbolem poprowadzenia Trzech Króli do miejsca narodzin Bożego Dzieciątka.
Wnet dziadek, patrząc w okno, oznajmił, że pierwsza gwiazda rozbłysła na niebie i można rozpocząć kolację. Wtedy drzemiący na kanapie kot obudził się i głośnym „miau” przypomniał, że też jest członkiem rodziny i należy mu się kąsek z wigilijnego stołu. Pierwsza w kociej misce pojawiła się ryba w galarecie, a za nią smażony karp. Kot je zjadł, a potem usnął. Wtedy najmłodsze z dzieci z uśmiechniętą twarzą rozpoczęło rozdawanie prezentów.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Nadzieja wyglądała przez okno i uważnie obserwowała przechodzących chodnikiem ludzi. Wreszcie zauważyła wysokiego mężczyznę – to on! Długo na niego czekała. Wiedziała, że teraz nie może zawieść. Musi stanąć na wysokości zadania – uruchomić wszystkie swoje umiejętności oraz wykazać się delikatnością i cierpliwością, by wreszcie pozwolił sobie pomóc. Żeby przyjął ją do swojego serca i przestał zatruwać swoją głowę i serce czarnymi wizjami katastrof, które jak dotąd wcale się nie spełniły. Żeby zaczął myśleć o tym, co chce robić z życiu i żeby to realizował. Wtedy wreszcie będzie szczęśliwy. Jego rodzina również.
Autor: Ewa Damentka