Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do kawiarni. W środku było wiele osób. Obsługiwały je kelnerki w strojach księżniczek. Kobieta usiadła przy barze i zaczęła barmance opowiadać o swoim smutnym, nieszczęśliwym życiu. Ta słuchała uważnie, dolewając kolejnego drinka.
Kelnerka-księżniczka zaprowadziła później lekko oszołomioną kobietę do pokoju obok. Było tam wielkie łóżko, już przygotowane dla niej. Księżniczka włączyła muzykę i wyszła, a kobieta została sama. Zasnęła. Rano obudziła się rześka i wypoczęta. Radośnie patrzyła na świat. Jej ubranie odświeżone i wyprasowane już na nią czekało. Otworzyły się drzwi i weszła kelnerka ze śniadaniem.
– Dziękuję za pomoc – powiedziała kobieta i zapytała – ile płacę?
– Nic. Pomagamy z przyjemnością – odpowiedziała kelnerka-księżniczka – każdy chciałby, by choć raz się nim zaopiekowano.
Kobieta podziękowała Księżniczce i wróciła do domu. Z biegiem czasu coraz rzadziej myślała o tej przygodzie, ale czarne myśli już nie wróciły. Wiodła spokojne, szczęśliwe życie.
Autor: Ewa Damentka